Voetballen in Spanje: de stap die steeds meer Nederlanders zetten

·

Je hebt twintig jaar op de zondagvelden gestaan, de kleedkamer ruikt je na en de kantine is je tweede woonkamer. En toch kriebelt het. Wat als je dat voetbal combineert met een leven in de zon? Steeds meer amateurvoetballers uit Nederland trekken die conclusie en vertrekken naar Spanje.

Waarom Spanje en niet ergens anders

Het klinkt misschien gek, maar de keuze voor Spanje is zelden puur het voetbal. Het begint meestal met een vakantie, een week in Andalusië of aan de Costa Blanca, en dan zit je op de terugweg op Schiphol en denk je: waarom eigenlijk niet?

Het klimaat speelt een grote rol. Wie hier in november op een modderveldje in de regen staat en zijn schoenen daarna een kwartier staat te schrobben bij de kraan naast de kleedkamer, begrijpt de aantrekkingskracht van een droog veld en zeventien graden in december. Dat is geen onbelangrijk detail als je drie keer per week traint.

Daarnaast is Spanje voor Nederlanders relatief toegankelijk. De taal is te leren, de vluchten zijn goedkoop en er wonen al flink wat landgenoten. Er zijn gemeenschappen in Málaga, Alicante, Valencia en op de eilanden waar je meteen een netwerk hebt. Dat helpt, zeker als je ook je gezin meeneemt.

Hoe het voetbal er daar uitziet

Het Spaanse amateurvoetbal is anders dan hier. Niet beter of slechter, gewoon anders. De competitie is regionaal georganiseerd, met niveaus die lopen van de Tercera División helemaal omlaag naar de lokale liga’s. Voor de meeste Nederlanders die emigreren is die lokale liga het beginpunt.

Technisch gezien ligt het niveau in die onderste regionen vaak iets lager dan wat je hier gewend bent in de vierde of vijfde klasse. Maar dat is relatief. De Spaanse spelers zijn behendig, klein en snel. Ze spelen kort en zijn op jonge leeftijd al goed opgeleid in het positiespel. Een Nederlander van begin veertig die hier zijn hele leven op het middenveld heeft gestaan, kan daar prima mee uit de voeten.

De sfeer is anders. Wedstrijden worden later gespeeld, soms pas om zes uur ‘s avonds. De families komen mee, er staat publiek langs de lijn, en na afloop wordt er uitgebreid gegeten en gedronken. De kantine is er minder prominent, maar de gezelligheid erna is dat des te meer. Wie gewend is aan de Nederlandse borrel na de wedstrijd, vindt in Spanje een eigen versie daarvan.

De praktische kant: een club vinden en jezelf aanmelden

Dit is waar het voor veel mensen vastloopt. Je kunt niet gewoon binnenlopen bij een Spaanse club en zeggen dat je wil meedoen. Nou ja, dat kan wel, maar het helpt als je weet hoe het werkt.

Veel clubs in de lagere regio’s zijn blij met nieuwe spelers, zeker als die spelers ook nog wat organisatietalent meebrengen. Een Nederlander die elftalleider wil worden of de wedstrijdsecretaris kan ontlasten, is welkom. Maar je moet de taal een beetje spreken, of in ieder geval bereid zijn dat te leren. Met alleen Engels kom je er niet altijd.

Transferpapieren regelen is een punt. Je hebt een vrijgavebrief nodig van je oude club, die vervolgens via de KNVB naar de Spaanse voetbalbond gaat. Dat klinkt bureaucratischer dan het is, maar reken op een paar weken. Zorg dat je dat op tijd regelt, want als het seizoen begint en je papieren zijn er nog niet, sta je langs de lijn.

Handig om te weten: er zijn online forums en Facebookgroepen van Nederlanders in Spanje waar regelmatig gevraagd wordt naar spelers. Dat is vaak de snelste weg naar een club. Iemand kent iemand, en voor je het weet train je mee.

Het leven ernaast: wonen, werken en wennen

Voetbal is één ding, maar je moet er ook wonen. En dat is een stap die veel mensen onderschatten. Een appartement huren gaat nog wel, maar wie een huis wil kopen, merkt al snel dat de Spaanse vastgoedmarkt zijn eigen regels kent. Notarissen, NIE-nummers, kadasterinschrijvingen: het is allemaal anders dan in Nederland.

Veel Nederlanders die zich oriënteren op een nieuw leven in Spanje, overwegen ook om daar een woning aan te schaffen. Bij Huis kopen Spanje laten zij zich begeleiden door iemand die de lokale markt kent, want de valkuilen zijn er genoeg. Denk aan achterstallige gemeentebelasting die op het pand rust, of een bouwvergunning die nooit is afgegeven voor die aanbouw.

Werken doe je in de beginfase vaak vanuit Nederland, op afstand, of je start iets lokaals op. Er zijn Nederlanders in Spanje die werken als aannemer, als tolk, als reisleider of in de horeca. Het hangt er maar van af wat je meebrengt. Pensioen of vroegpensioen is ook een veelgehoorde reden om te gaan. Dan is het voetbal echt de rode draad die je week structuur geeft.

Wat andere emigranten zeggen over het voetbal

Ik heb de afgelopen jaren een paar mensen gevolgd die deze stap hebben gezet. Sommigen via de club, anderen via via. En het beeld is redelijk consistent.

Dennis uit Almelo, jarenlang keeper bij een club in de derde klasse, speelt nu bij een clubje net buiten Málaga. Hij traint twee keer per week en speelt op zaterdagmiddag. “Het is meer recreatief dan hier,” zegt hij, “maar ik geniet er meer van. Er is minder druk, minder gedoe met de bond, en na de wedstrijd eten we altijd samen.” Hij mist de Nederlandse kantine wel een beetje. De koffie is er beter, maar het gevoel van die eerste beker na de wedstrijd op zondagochtend, dat is toch iets aparts.

Marieke uit Breda, die bij haar club de administratie deed en ook zelf speelde bij de vrouwen, werkt nu bij een school in Valencia en speelt in een damescompetitie die net is opgestart. “Het vrouwenvoetbal groeit hier snel,” vertelt ze. “Er is meer animo dan een paar jaar geleden. De accommodaties zijn soms minder, maar de energie is goed.”

Wat bijna iedereen zegt: de eerste maanden zijn het moeilijkst. Je kent niemand, je verstaat de helft niet, en je mist gewoon je vertrouwde veld. Maar wie dat overleeft, wil bijna nooit meer terug.

Veelgestelde vragen over voetballen en emigreren naar Spanje

Kan ik als veteraan nog terecht bij een Spaanse amateurclub?

Ja, absoluut. Veel clubs in de lagere Spaanse competities hebben veteranenteams of een aparte seniorencompetitie voor spelers boven de veertig. Die zijn populair en goed georganiseerd. In Andalusië en de regio Valencia zijn ze wijdverspreid. Je hoeft echt niet meer op topniveau te spelen om mee te kunnen doen. Zolang je fit bent en je aanmeldt bij de club, is er bijna altijd plek.

Hoe regel ik mijn transferpapieren als ik naar Spanje ga?

Je vraagt een vrijgavebrief aan bij je huidige club. Die club stuurt dat via de KNVB door naar de Spaanse voetbalbond, de Real Federación Española de Fútbol. Dat proces duurt normaal gesproken twee tot vier weken. Zorg dat je dit ruim voor de start van het seizoen regelt, want zonder goedgekeurde papieren mag je niet officieel uitkomen. De meeste clubs in Spanje zijn hier wel mee bekend en helpen je erdoorheen.

Wat zijn de grootste verschillen tussen het Nederlandse en Spaanse amateurvoetbal?

De opvallendste verschillen zitten in het tijdstip, de sfeer en de organisatie. In Spanje wordt later gespeeld, soms pas in de avond. De competitie is regionaler georganiseerd en minder gecentraliseerd dan de KNVB-structuur. De sfeer is gezelliger en gezinsgerichter, maar de clubcultuur zoals wij die kennen, met een vaste kantine, een elftalleider die de ballen telt en een bondscompetitie die strak loopt, is minder aanwezig. Dat went, maar je moet er wel rekening mee houden.

Meer om te lezen